Wystąpienie: Czesław Hoc

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! 19 października 2026 r. to 42. rocznica męczeńskiej śmierci bł. ks. Jerzego Popiełuszki - polskiego duchownego katolickiego, kapelana warszawskiej "Solidarności" oraz męczennika za wiarę i ojczyznę, także kapelana hutników z Huty Warszawa oraz służby zdrowia, inicjatora słynnych mszy za ojczyznę (od lutego 1982 r.).

Człowiek, który stał się symbolem niezłomnej walki o wolność, godność i prawdę. Ks. Jerzy nie walczył bronią, lecz słowem pełnym miłości i Ewangelii. Porwany i bestialsko zamordowany 19 października 1984 r. przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa (SB). Miał 37 lat. Jego zmaltretowane ciało wrzucono do Zalewu Wiślanego koło Włocławka. Jego krew, przelana za wolną Polskę, pozostaje wiecznym oskarżeniem totalitarnego bezprawia i symbolem niezłomności narodu.

19 października to także Narodowy Dzień Pamięci Duchownych Niezłomnych ustanowiony przez Sejm RP w 2018 r. Należy zawsze mieć w pamięci odważnych i niezłomnych kapłanów zamordowanych w niemieckich obozach koncentracyjnych i Katyniu, a także Prymasa Tysiąclecia - kard. Stefana Wyszyńskiego oraz tych kapłanów, którzy w okresie mrocznego okresu komunizmu oddali swoje życie za sprawy, którym służyli: prawdę, wolność, odwagę i życie według zasad Ewangelii. Wymienię tylko niektórych. Są to śp.:

- ks. Ignacy Skorupka - zginął 14 sierpnia 1920 r. pod Ossowem, w wieku 27 lat, w Bitwie Warszawskiej;

- ks. Jan Leon Ziółkowski - kapelan Wojska Polskiego, osadzony przez NKWD w Kozielsku, zamordowany w ramach zbrodni katyńskiej;

- bł. ks. Władysław Miegoń - pierwszy kapelan Marynarki Wojennej odrodzonej Rzeczypospolitej, zmarł z wycieńczenia w Dachau 15 października 1942 r.;

- bł. o. Michał Czartoryski - dominikanin i kapelan zgrupowania "Konrad", 6 września 1944 r. został zamordowany przez Niemców;

- bł. ks. Stefan Wincenty Frelichowski - związany z harcerstwem, wychowaniem młodzieży i duszpasterstwem, był stale przy chorych na tyfus, sam zaraził się tyfusem i zmarł 23 lutego 1945 r., 2 miesiące przed wyzwoleniem obozu w Dachau;

- bł. bp Michał Kozal - biskup pomocniczy włocławski, 26 stycznia 1943 r. został zamordowany w obozowym rewirze śmiercionośnym zastrzykiem fenolu w Dachau;

- ks. Jan Zieja - pochodzący z ubogiej rodziny chłopskiej z Ossy w ziemi opoczyńskiej, pełnił funkcje kapelańskie w czasie wojny polsko-bolszewickiej, kampanii wrześniowej 1939 r. i powstania warszawskiego, współpracował z Radą Pomocy Żydom ("Żegota"), w 1976 r. współtworzył Komitet Obrony Robotników, zmarł 19 października 1991 r., dokładnie 7 lat po uprowadzeniu ks. Jerzego Popiełuszki;

- jezuita ks. Władysław Gurgacz - w maju 1948 r. został kapelanem oddziału "Żandarmeria", zbrojnej części Polskiej Podziemnej Armii Niepodległościowców działającej w Beskidzie Sądeckim, posługiwał się pseudonimem "Sem", lecz partyzanci nazywali go także "Ojcem", 14 września 1949 r., w święto Podwyższenia Krzyża Świętego, został stracony w więzieniu przy ul. Montelupich w Krakowie;

- bł. kard. Stefan Wyszyński - podczas II wojny światowej przebywał w Laskach, gdzie jako "Radwan III" pełnił posługę kapelana Armii Krajowej, również w szpitalu powstańczym w czasie powstania warszawskiego, 25 września 1953 r. Stefan Wyszyński został aresztowany i przez ponad 3 lata przebywał w odosobnieniu.

I wielu, wielu innych niezłomnych księży zamordowanych przez komunistyczna bezpiekę i "nieznanych sprawców": ks. Michał Pilipiec - żołnierz AK, zamordowany 8 grudnia 1944 r., ks. Michał Rapacz - zakatowany i dobity kilkoma strzałami w głowę (12 maja 1946 r.), ks. Stefan Niedzielak (zm. 20 stycznia 1989 r., Warszawa), ks. Stanisław Suchowolec (zm. 29/30 stycznia 1989 r., Dojlidy/Suchowola), ks. Sylwester Zych (zm. 11 lipca 1989 r., Krynica Morska), ks. Roman Kotlarz (18 sierpnia 1976 r.), ks. Leon Błaszczak, który nocą z 26 na 27 grudnia 1982 r. został uduszony na plebanii koło Częstochowy, ks. Stanisław Palimąka, którego ciało znaleziono 27 lutego 1985 r. w garażu.

O wielu z nich tak pięknie napisał ks. Wojciech Nowak, który jest kapelanem 15. Lubuskiej Brygady Wojsk Obrony Terytorialnej, z końcową poruszającą refleksją: "Wierność Ojczyźnie i Ewangelii, o której przypominają losy duchownych niezłomnych, nie kończy się na słowach przysięgi, kazania czy uroczystego ślubowania. Jej właściwą miarą jest życie zgodne z tym, do czego człowiek się zobowiązał".