Ferdynand Goetel

Ferdynand Goetel urodził się 15 maja 1890 roku w Suchej Beskidzkiej. Był pisarzem, publicystą, dramaturgiem, scenarzystą i działaczem politycznym. Studiował architekturę na politechnice w Wiedniu, a od 1912 roku mieszkał w Warszawie. W latach 1907-1914 uprawiał taternictwo; tematyka tatrzańska pojawiała się później w jego twórczości. Pracował jako dziennikarz i redaktor, między innymi „Przeglądu Sportowego” oraz „Kuriera Porannego”. W latach 1926-1933 przewodniczył polskiemu PEN Clubowi, a w latach 1933-1939 Związkowi Zawodowemu Literatów Polskich. W 1929 roku otrzymał Państwową Nagrodę Literacką.

Podczas II wojny światowej działał w Warszawie i współredagował podziemne pismo „Nurt”. W 1943 roku uczestniczył w misji badającej groby polskich oficerów w Katyniu. Po wojnie, oskarżony przez władze Polski Ludowej o kolaborację, uciekł z kraju i w 1946 roku wyjechał do Londynu. Publikował w polskiej prasie emigracyjnej. Wśród jego książek znalazły się „Przez płonący Wschód”, „Podróż do Indii” i „Czasy wojny”. Zmarł 24 listopada 1960 roku w Londynie.

Na podstawie artykułu „Ferdynand Goetel” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.